گابریل گورکیان
گابریل گورکیان. پژوهشهای انجام شده در این باره:
استاد راهنما دکتر علی امامیان فر
گابریل گورکیان گرداورنده حسین ابراهیمی موسسه اموزش عالی امین بهار ۹۶ دانلود
فایل پاور پوینت حجم ۸/۲۶ کد خرید ۱-۲۲-۰۳
گابریل گورکیان بیوگرافی
گابریل گورکیان زاده ۲۱ نوامبر ۱۸۹۲ در استانبول امپراتوری عثمانی – درگذشت ۲۹ اکتبر ۱۹۷۰ در آنتیب فرانسه) از پایه گذاران معماری نوین درایران بود.
گورکیان دانشآموختهٔ دانشگاه معماری و هنرهای کاربردی وین بود.
و ساختمانها، فضای داخلی و باغهای گوناگونی را طراحی کرده است و در دانشگاه ایلینوی به آموزش معماری پرداخته بود.
او در اروپا، ایران و ایالات متحده آمریکا کار کرده است.
پس از شروع به کشتار ارامنه کشتار حمیدیه در سال ۱۸۹۴ توسط دولت ترکان عثمانی، خانواده گورکیان تصمیم به مهاجرت به غرب گرفت.
گابریل در یک توقف کوتاه در استانبول در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۰ برابر با ۱ آذر ۱۲۷۹ به دنیا آمد.
خانواده گورکیان راهی تهران شد.
پدر گابریل بلافاصله به عنوان جواهر شناس در دربار مظفرالدین شاه استخدام شد.
گابریل که اصلیت ارمنی داشت و در ترکیه متولد شده بود به همراه دو خواهر و برادر خود ملیت ایرانی انتخاب کرد.
گابریل گورکیان اشتغال
گورکیان بعد از اخذ دیپلم در ۱۹۲۱ میلادی و پس از سفری به قصد مطالعه کارهای معماری به چند کشور اروپایی، پاریس را جهت اقامت و فعالیت اختیار کرد.
او در این دوره با هانری سواژ که از معماران پیشرو فرانسه بود آشنا شد و در دفتر وی به کار پرداخت.
همان دفتری که وارطان هوانسیاننیز با آن همکاری داشت.
گورکیان به خاطر بیماری همسرش در سال ۱۳۱۶ خورشیدی تهران را ترک کرد و به انگلستان رفت و از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ میلادی در انگلستان اقامت کرد.
وی در سال ۱۹۴۰ به فرانسه بازگشت و به علت اشغال کشور در جنوب فرانسه اقامت گزید.
در سال ۱۹۴۴ پس از آزادی فرانسه به پاریس رفت و در فعالیتهای بازسازی پس از جنگ شرکت کرد.
از سال ۱۹۴۸ گورکیان عازم ایالات متحده آمریکا شد و تا سال ۱۹۶۹ در آنجا اقامت داشت و در دانشکده فنی آلاباما و سپس دانشکده معماریایلینوی به تدریس پرداخت.
در سال ۱۹۶۹ به علت بیماری همسرش به جنوب فرانسه که دارای آب و هوای مناسب تری بود، بازگشت.
همسر گابریل پس از مدت کوتاهی در جنوب فرانسه درگذشت و خود او نیز در ۲۹ اکتبر ۱۹۷۰ برابر با ۴ آبان ۱۳۴۹ خورشیدی درگذشت.
گابریل گورکیان اثار
فعالیتهای معماری وی در ایران شامل:
ریاست دفتر معماری شهرداری تهران از ۱۳۱۲خ به مدت چهار سال،
طراحی کاخ دادگستری تهران
ساختمان ۷ وزارت امور خارجه (کاخ شهربانی پیشین)
وزارت صنایع
باشگاه افسران
آمفی تئاتر مدرسهٔ نظام
مجتمع وركبوند (WERKBUND) در اتریش.
کاخ دادگستری تهران
کاخ دادگستری تهران، بنای تاریخی و اصلی دادگستری در ایران است.
در زمان صدرالاشراف، دومین رییس عدلیه زمان پهلوی،
ساخت این بنا به مناقصه گذاشته شد و به شرکت اشکودا از چکسلواکی واگذار گردید.
ساخت بنا در سال ۱۳۱۷ آغاز شد اما پس از دو سال به دلیل جنگ جهانی دوم متوقف گردید.
این بنا در نهایت در سال ۱۳۲۵ با حضور قوامالسطنه افتتاح شد.
این بنا در سبک معماری نوکلاسیک و توسط گابریل گورکیان، معمار سرشناس ارمنی، طراحی شده است.
کاخ دادگستری در زمینی بنا شده است که از چهار طرف مشرف به خیابانهای اصلی است.
مجسمههای عظیمی از استادان بزرگ ایرانی زینتبخش این ساختمان است،
که بانوی عدالت اثر ابوالحسن صدیقی و انوشیروان دادگر اثر غلامرضا رحیمزاده ارژنگ از جمله آنهاست.
مجتمع وركبوند (WERKBUND)
خلاصه: شرحي بر مجتمع وركبوند (WERKBUND) شرحي بر نمايشگاههايي كه آنها برگزار ميكردند،
معرفي ساختمان ساخته شده توسط گوركيان كه جزءآثار حفاظت شده اطريش به ثبت رسيد.
تاريخچه انجمن هنرپروران آلمان كه Deutsche Werkbund ناميده ميشد به ششم اكتبر ۱۹۰۷ ميرسد.
در اثر تأثيراتيكه از خارج بخصوص صنايع انگليس وارد آلمان شد بتدريج جنبشي پاگرفت و عدهاي از معماران،
صنعتگران و هنرمندان وقت آلمان و ممالك همسايه مانند:
ژوزف هوفمان
هانري فاندفلد
هاينرينش تسنو
كارل اشميت
تئودور فيشر
ريشارد ريمراشميد
گرد هم آمده و براي پيشرفت هنر، صنايع دستي، صنايع ماشيني و داد و ستد فعاليت خود را آغاز نمودند.
ين گروه ماشين صنعتي را تكاملي از ابزار كار ميدانست و معتقد بود كه بهمين جهت نيز در صنايع دستي و كارهاي هنري ميبايست مورد استفاده قرار گيرد.
آيا به جنبههاي زيباشناسي و تناسب هم در آن موقع اهميت ميدادند، هنوز كاملاً معلوم نگرديده است،
ليكن در كنگره ۱۹۱۱ موتسيوس يكي از پايهگزاران «وركبوند»،
اهداف اين گروه را دقيقاً مشخص و مراتب زيباشناسي و زيبائي را نيز در كارهاي مخلوق اين گروه بحساب آورد.
در نمايشگاهي كه به سال ۱۹۱۴ در شهر كلن برپا گرديد و در جهان نامآور گرديد،
معماري و صنايع ظريفه با ديد تازه و بسيار جالبي عرضه گرديد.
در اين نمايشگاه اغلب معماران و هنرمندان مشهور اروپا شركت كرده بودند.
مجتمع وركبوند (WERKBUND)
>نمايشگاه بسيار معروف و ديگر «وركبوند» كه مجتمعي از منازل مسكوني بود در ۱۹۲۷ بنام محلة وايسهوف در نزديكي اشتوتگارت به معرض نمايش گذاشته شد.
ميس واندروه سرپرستي و رهبري كادر عظيمي از معماران بسيار زبردست اروپا را به عهده گرفته بود كه قبول دعوت نموده و شاهكارهاي معماري خود را بمعرض قضاوت و تماشا گذارده بودند.
همانطور كه اشاره شد در هنر و معماري اين ساختمانها سعي ميشد از آخرين پديدههاي صنعتي و مصالح جديد استفاده شود و تنها شرط آن براي شركت در اين مسابقه استفاده از بامهاي ساده بود و بدينطريق از ساختن شيرواني احتراز ميشد
.در اين نمايشگاه «لوكوربوزيه» معمار شهير و بينالمللي نيز بنمايندگي از فرانسه شركت نموده و ساختمانهاي او در آنجا هنوز بعنوان يكي از زيباترين ساختمانهاي قرن شناخته و قبول گرديده است.
مجتمع وركبوند (WERKBUND)
در ۱۹۳۲ برقابت با «وركبوند» آلمان گروه اطريشي وركبوند نيز اقدام به نمايشگاه معماري نمودو آن نيز از عظمتي كمتر از نمايشگاه اشتوتگارت برخوردار نبود.
در اين نمايشگاه كه اغلب هنرمندان بنام و معماران نامدار دعوت شده بودند شخصيتهاي مشهوري چون ريشاردنئوترا– آدولف لس– ژوزف هوفمان شركت نموده بودند.
از نكات جالب، دعوت از آرشيتكت زبردست ايراني گابريل گوركيان بود كه در آن وقت در پاريس ميزيست و از سوي فرانسه در اين نمايشگاه شركت نموده بود. گوركيان كه با ساختمان خود در «وركبوند وين» بالوكوربوزيه كوس رقابت ميزد گوئي از معماري «روستائي-كويري» ايران سخن ميگويد.
سادگي و بيآلايشي و يكپارچگي توأم با تداوم در مصرف مصالح و پنجرههاي كوچك و آرام و بالاخره بدن مربع شكل آن روحية ايراني– شرقي بناهاي اصيل و روستائي – كويري ايران را بازگو ميكرد.
ساختمان گوركيان در جريان جنگ جهاني دوم مورد اصابت چندين بمب قرار گرفته بشدت آسيب ديد،
ليكن بخاطر زيبائي و توجهي كه برانگيخته بود بوسيله صاحب آن و كمكهاي سازمان حفاظت آثار باستاني اطريش دوبارهسازي و بفرم اولية آن بنا شد و اينك نيز در فهرست آثار حفاظت شدة اطريش به ثبت رسيده است و هنوز نيز بهمراه ساير بناهاي بجا ماندة «وركبوند وين» مورد تماشا و مطالعه معماران و هنرمندان قرار ميگيرد.
کاخ شهربانی (ساختمان امور خارجه فعلی)